Final Degree-receiving Practice
Rachata Surattakul | November 9th, 2009 | iDiary | No Comments »
หลังจากเหน็ดเหนื่อยกับสองวันที่ซ้อมอย่างหนัก
รู้สึกแล้วว่าการรับปริญญาครั้งหนึ่งนี่ มันทรมานเหลือเกิน
ถ้ารู้ว่ามันจะเหนื่อยขนาดนนี้ไม่รับหรอกครับ
แต่เอาเข้าจริงก็คงรับอีกนั่นแระ ครั้งหนึ่งในชีวิต
ต้องอดทนๆ เพื่อความภูมิใจของตัวเองและแม่สุดที่รักของเรา
วันนี้เป็นการซ้อมใหญ่ ณ ไบเทค บางนา
อาจารย์นัดตั้งแถวเพื่อเข้าห้องประชุม ตั้งแต่ 6.oo น.
โอ้วว…จะเช้าไปไหนกันนี่ ง่วงนอนจะตายแล้วนะครับ
ผมออกเดินทางตั้งแต่ตีสี่ตามคำแนะนำของเพื่อนๆ สุดที่รัก
ทุกคนเขาก็ออกเดินทางเวลานี้กันมากมาย ทำให้หารถ texi ยากเหลือเกิน
แต่ในที่สุดเพื่อนหญิงของผมก็ไปแย่งชิงกับผู้ชายคนอื่นมาได้
อย่างถูกต้องตามกฏหมาย…ฮ่าๆๆ
เดินทางไปถึงเป้าหมาย โดยใช้เวลาทั้งสิ้น 15 นาที
รถขับอย่างกะยานอวกาศ เกือบจะไม่ถึง Bitec ซะแล้ว
พอลงมาจากรถได้ ทุกคนต่างก็พูดเป็นเสียงเดียวกันว่า
แม่งจะขับเร็วไปไหน…???
และแล้วการซ้อมใหญ่ รวมบัณฑิตทั้งหมดของ มจธ.
ก็เริ่มขึ้นมันช่างวุ่นวายกว่าทุกๆวันที่ผ่านมา
ไม่รู้จะต้องไปที่ไหน ทำตัวอย่างไร และง่วงนอนอีกด้วย
การซ้อมดำเนินไปอย่างเชื่องช้า เหมือนเต่าคลานไป
ผมนั่งหลับแล้วหลับอีก…จนปวดคอไปหมด…
แต่ก็ยังไม่หมด 3 พันกว่าคน กินเวลากว่าชั่วโมงต่อรอบ
ในที่สุดการซ้อมใหญ่รอบที่สองก็จบลงในเวลาเที่ยง
ได้ของที่ระลึกมาเยอะแยะไปหมด หนักมากมาย
พอขาออก…ประตูห้องประชุมออกทุกคนก็กรูกันออก
อย่างรวดเร็ว ต่างจากขาเข้ามากมายเหลือเกิน
วันนี้ไม่ได้ถ่ายรูปเลย เพราะตกลงกันว่าจะกลับเลย
อากาศก็ร้อนมาก รอจนเพื่อนๆ ออกมาจนครบก็ออกเดินทาง
กลับห้องเพื่อเตรียนตัวสำหรับวันพิธีจริง ซึ่งเช้ากว่าเดิมอีก T_T
